- Typisch Irene
- 2 dagen geleden
In deze nieuwsbrief
Ik hoor erbij
Weekendje weg met Alphen DC
Agenda
Share & Care buitendienst
Bezoekersverslag theologie student
Ik hoor erbij -
...waarin we één van ons iets meer & verrassend beter leren kennen.
Onze huidige 'kerkfotograaf' kreeg op 24 juli 1958 de naam Anne Lodewijk Maatoke. Daarover zegt hij: ,,Ik ben vernoemd naar de huisarts en mijn tweede naam is dezelfde als die van de kampbeheerder van Rotsterhaule kamp De Wite Pael.” Op tweejarige leeftijd verhuisden Anne’s ouders naar het plaatsje Fochtelo, waar zij huisvesting vonden in kamp Ybenhear. Beide kampen waren voormalige doorvoerkampen voor joden in de Tweede Wereldoorlog. Na Fochteloo, dat gesloten werd, verhuisden we naar de drie kilometer verderop gelegen Oosterwolde, waar een Molukse woonwijk lag. Daar groeide ik op. ,,In Friesland noemen ze me overigens geen Anne, maar Onne. Hoe dan ook is Anne daar een jongensnaam. Ik vind het wel een leuke naam.”
Gevraagd met welke bekende Nederlander Anne het liefst zou lunchen, trekt hij het door tot een grote wereldster: ,,Hij is geboren in Bethlehem en opgegroeid in Nazareth. Ik zou hem vragen hoe het is om anders te zijn dan de rest. En of hij humor had. Hoe dan ook geloof ik erin dat als mensen opstaan voor God en elkaar, de wereld een betere plek wordt. Dat is waar Jezus voor stond.
Als Anne een winkel zou openen, werd het een inbreng- en ruilwinkel met de naam ‘Easy Come Easy Go’. Het is daar de bedoeling dat wie iets brengt ook iets meeneemt. Over recycling en hergebruik gesproken.
Stel dat je Anne uitnodigt op een etentje, serveer hem dan vooral liever geen witlof of spruitjes. Al lust zijn An die groenten juist weer graag. Als kok-des-huizes moet hij haar liefde voeden. Daarom zocht hij naar speciale recepten met deze twee groenten als hoofdingrediënt. ,,Het is me uiteindelijk gelukt om ze toch wat lekkerder te maken."
Mooi, want ook die vitamines doen Anne goed.
Tot sabbat, Anne?
Weekendje weg met Alphen DC...
...is een weekendje groeien, bloeien en (ver)binden van 13-15 maart jl.
Wie uitkeek naar een leuk weekendje samen, vertrok vanuit de eigen woonplaats naar Overloon. Rond 15:00 uur waren de meeste mensen aangekomen. Ieder van ons bekeek het huis en de vertrekken. Al snel wisten een aantal mensen waar ze wilden slapen. De anderen voor wie het niet uitmaakte pasten zich daarop aan.
Het uitladen en uitpakken begon en langzaam acclimatiseerde iedereen. De een in de keuken, een ander in een gesprek en weer iemand deed een dutje. Eenmaal aan tafel, genoten we als een grote familie van de nasi met groenten, gekookt door Stien en Leo.
Na de maaltijd kreeg iedereen een Post-itje en moest daarop de eigen naam noteren. Het papiertje werd doorgegeven, waarna anderen er de talenten van die persoon op schreven.
De volgende ochtend waren een paar logees al vroeg wakker. Davalyn schreef een mooie tekst over bloeien. En tijdens het ochtendprogramma nam Glen ons mee in het thema ‘Talenten’. Aan de hand van de vraag hoe jij je talenten in Alphen DC kunt inzetten om te groeien, bloeien en verbinden, werden we creatief aan het werk gezet. Iedereen versierde een houten hand. Veel mooie creaties waren het resultaat.
In de middag nam Paul ons mee in een sessie over de verschillende feesten in de Bijbel en in verschillende kalenders. Daarbij ging het om het belang om die feesten te vieren, omdat ze in verbinding staan met Jezus’ komst.
Eindelijk stopte het met regenen. We renden voor mijn gevoel als een stel koeien naar buiten, zoals de koeien die na een lange winter weer voor het eerst de wei in mogen. Verschillende mannen speelden pingpong, waarna een paar winnaars met een brede glimlach aan het diner zaten.
In de avond stond een bingo gepland, met allerlei leuke cadeaus om te winnen. Wat te denken van een Tesla als hoofdprijs? Het spel verliep niet helemaal vlekkeloos. Het spel werd gespeeld aan de hand van een Bijbels verhaal, maar aan het eind riep niemand ‘Bingo’. Wat bleek, onze grote vriend Chat GPT, was acht cijfers vergeten in te zetten. We haalden er een nieuw verhaal bij en ineens riep iedereen ‘Bingo’. Tja, zo won niemand de Tesla. Sowieso was een hoop lol en plezier onze hoofdprijs. De derde en laatste dag startte rustig met een afsluiting van Glen en hoe verder te gaan als Alphen DC met goede communicatie als middel. Dat vraagt om eerlijke gesprekken om van daaruit liefdevol vooruit te kunnen. Ten slotte ruimden we alles op, waarna wat dames een partijtje tafelvoetbal speelden en we afsloten met gebed.
Het was tijd dat ieder weer zijn of haar eigen weg ging. Maar niet zonder de eigenaar van de woning te verrassen met een paar bloemenvaasjes die we bij het bloemschikken maakten. Ze vond het geweldig. Een gezegend eind – een gezegend kamp.
Met vriendelijke groeten,
Nachali Bakker-Noor
Agenda
Je vindt de Alphen DC agenda te allen tijde op onze site. Voor je gemak is dit de directe link https://www.alphen-dc.nl/agenda
Op de site vindt je de agenda onder een icoontje, rechts bovenaan de site op www.alphen-dc.nl. Met een klik op dat icoontje kom je in de agenda en kun je via de pijlen boven de agenda naar de vorige of volgende maand.
In deze agenda staan ook activiteiten van de Unie.
Bij deze lichten we een paar Alphen DC activiteiten uit:
26 september BBQ voor de jongvolwassenen
3 oktober Filmavond
28 november Golf in the Dark minigolfavond
9 januari High Tea met vrienden of familie
13 februari Filmavond
13 maart Spellenavond
17 september 2027 (onder voorbehoud) ADC kamp
Als jij vanuit jouw rol binnen Alphen DC een bepaalde activiteit belangrijk vindt, mail dat dan naar typisch-irene@gmail.com. Dan lichten we die uit in de volgende nieuwsbrief. Tot die tijd raden we je aan de agenda op de site te raadplegen.
Care & Share buitendienst aan de Zegerplas
Op sabbat 15 augustus 2026 vond een bijzondere buitendienst plaats bij de Zegerplas. Het thema was ‘Care & Share’ – en vormde de rode draad tijdens de hele ochtend.
Een buitendienst is altijd nét even anders. Zodra je met elkaar buiten kerkt, zijn er een paar belangrijke zaken waar je rekening mee moet houden:
- het weer;
- de inwendige mens;
- en een mooie inhoud voor een fijne sabbatdienst.
Sven en Jisca hadden de coördinatie in handen. Dat er bij een buitendienst heel
wat logistieke vragen om de hoek komen kijken, hadden zij goed in de gaten. Aan werkelijk alles werd gedacht. Zelfs aan de meest praktische zaken, zo werd er een reminder in de groepsapp gestuurd om toiletpapier of billendoekjes mee te nemen. Zelfs tot in de papiertjes geregeld dus!
Ook werd gedacht aan:
- een plaktafel voor wie creatief bezig wil zijn;
- tafelkleden;
- bekertjes;
- koffie, thee en alles wat daarbij hoort.
Met vereende krachten werd het uit de auto gehaald en klaargezet. Zo ontstond langzaam maar zeker een kleine openluchtkerk, compleet met alles wat daarbij hoort.
Het weer werkte gelukkig mee. Na de knetterhete dagen die we achter de rug hadden, was de
temperatuur heerlijk. Af en toe vielen er zelfs wat welkome regendruppels. Alsof de hemel ook een beetje meedeed. Het prachtige ‘Tel uw zegeningen’, naar de versie van Remco Hakkert werd gezongen. Voor veel zevendedagsadventisten is ‘Tel uw zegeningen’ een vertrouwd lied. Er ontstaat een kleine taalstrijd in je hoofd wanneer je de oude tekst bijna uit je hoofd opdreunt, terwijl je een compleet nieuwe tekst op je telefoon ziet staan. De oplettende luisteraar hoorde zelfs drie teksten door elkaar, want het Papiaments klonk mee. Eerlijk is eerlijk: het klonk hemels.
Daarna droeg Jisca het gedicht ‘Omzien’ voor. Geschreven door onze lieve Irene. Een mooi en ontroerend gedicht dat ons eraan herinnerde dat we samen onderweg zijn en dat het belangrijk is om naar elkaar om te zien. Juist dat ‘omzien’ paste prachtig bij het thema van de dag.
Leo las vervolgens uit een grote mooie Bijbel het gedeelte uit Openbaring 22:8-15. Woorden die ons meenamen naar de wederkomst en ons opnieuw bepaalden bij de hoop die ons als gemeente samenbindt.
Ook Nachali liet op een bijzondere manier haar liefde voor God zien. Met dans en vaandels beeldde zij de teksten van de liederen uit en daarnaast zong ze zelfs solo.
Een ander bijzonder moment was het lied dat de zus van Ilse in het Engels zong. Een prachtig lied over Gods genade en over hoe hard wij Hem nodig hebben. Tijdens haar zang werd het muisstil. Haar stem, maar vooral de passie waarmee zij zong, raakte ons. Soms zijn er maar weinig woorden nodig om iets van Gods liefde te laten voelen.
Het was mooi om te zien hoe aanbidding op zoveel verschillende manieren vorm krijgt.
En toen kwam misschien wel het meest smakelijke onderdeel van Care & Share: de plaktafel bleek ineens rijkelijk gevuld met allerlei heerlijke etenswaren. Zonder dat het vooraf uitgebreid was aangekondigd, hadden veel lieve mensen eten klaargemaakt en meegenomen om met elkaar te delen. Zoveel handen die iets hadden voorbereid, zoveel verschillende gerechten
en vooral: zoveel liefde om te delen. We aten er natuurlijk met veel plezier van.
Het was een sabbat om niet snel te vergeten. Een ochtend waarin we samen zongen, luisterden,
bewogen, aten, lachten en vooral: samen waren. Mijn moedertje en ik reden daarna met een blij gevoel in ons hart naar huis. Wat is het toch bijzonder om te weten dat God er altijd voor ons is. En wat is het fijn om broers en zussen om je heen te hebben die datzelfde geloof delen en het ook daadwerkelijk aan elkaar laten zien.
Dat is misschien wel waar Care & Share uiteindelijk over gaat: omzien naar elkaar, Gods liefde delen en samen genieten van de zegeningen die Hij ons geeft.
Sven en Jisca, ontzettend bedankt voor jullie inzet en voor deze mooie sabbat!
Ingezonden door Arna.
Bezoekersverslag theologie student
Verslag van Dorlinde Bijl (een theologiestudente uit Alphen aan den Rijn) die 25 juli onze dienst bijwoonde als opdracht voor haar studie. Zij bezocht daarvoor een aantal kerkgenootschappen waaronder de onze.
Informatie over de kerk
Alphen DC (Direction Christ) is onderdeel van het Kerkgenootschap der Zevendedags
Adventisten. Dit is een protestants kerkgenootschap. Dit kerkverband is ontstaan in
1863 in Amerika. In 1887 is de eerste Adventkerk in Nederland ontstaan. In Nederland
zijn er op dit moment ongeveer 6000 gedoopte leden binnen dit kerkverband, wereldwijd
heeft deze kerk ruim 19 miljoen leden. Opvallend is dat in dit kerkverband de sabbat
gehouden wordt. Er zijn dus geen zondagse kerkdiensten, maar sabbatsvieringen op
zaterdagochtend. In de Nederlandse afdeling van dit kerkverband staan deze drie
kernwaarden centraal: optimisme, dienstbaarheid en levenskwaliteit. Zo vormen zij een
tegengeluid in de huidige samenleving. Optimisme omdat ze, ondanks dat veel mensen
het vertrouwen in de overheid verliezen, erop vertrouwen dat God redt en dingen kan
veranderen. Dienstbaarheid, omdat ze niet alleen aan zichzelf denken. En
levenskwaliteit omdat het geloof de zin van het leven nieuwe betekenis geeft en
principes om naar te leven. Het geloof van de zevendedagsadventisten is uitgebreid
beschreven in 28 punten, die te vinden zijn op de website van de landelijke kerk.
Beschrijving van de viering
De dienst begon om 11.00 uur, maar vanaf 10.30 uur was er tijd om samen wat te
drinken en elkaar te ontmoeten. Daar werd door bijna alle gemeenteleden ook gebruik
van gemaakt. Omdat deze gemeenschap vrij klein is (er waren deze ochtend ongeveer 15
personen) kent iedereen elkaar erg goed. Om 11.00 uur begon de dienst. Het thema van
deze dienst was: “Geen zorgen te klein voor Gods hart”. De dienst werd geleid door één
van de gemeenteleden (Paul). In deze kerk doen alle gemeenteleden dat om de beurt.
Paul begon met een kort welkom en vroeg of er iemand was die een mededeling had.
Daarna inventariseerde hij gebedspunten vanuit de gemeente. Die werden
opgeschreven en er werd ook gelijk voor gebeden. Tijdens het gebed ging iedereen
staan. Na het gebed bleef iedereen staan en zongen we twee opwekkingsliederen. Er
waren geen muzikanten, dus zongen we mee met een YouTube-video. Na het zingen ging
iedereen weer zitten. Paul liet een muziekvideo zien waar we naar keken en luisterden.
Daarna deed hij de schriftlezing uit Filippenzen 4:6-7. Hierop volgde een overdenking.
Deze werd verzorgd door Hanneke. Zij is ook lid van de Adventkerk, maar woont in
Antwerpen. Ze spreekt vaker in deze gemeente, en deze week dus ook. Na haar
overdenking zong één van de gemeenteleden een lied waar aandachtig naar geluisterd
werd. Vervolgens zongen we (opnieuw staand) nog een lied. Vervolgens was het tijd voor
het collectemoment en daarna sprak Hanneke een dankgebed uit. De dienst werd
afgesloten door nog twee liederen te zingen. Na de dienst was er tijd om nog even na te
praten onder het genot van een kopje koffie of thee en iets lekkers.
De overdenking
Het thema van de overdenking was “Geen zorgen te klein voor Gods hart”. Hanneke
opende haar overdenking met deze zin van één van de posters van Visje: “Als een zorg te
klein is om voor te bidden, is het ook te klein om tot last te zijn”. Deze gedachte stond
centraal tijdens de hele overdenking. Hanneke vertelde dat wij mensen vaak denken dat
onze kleine zorgen niet belangrijk zijn voor God. Hij heeft wel belangrijkere zaken om zich
druk om te maken, dus sommige problemen zullen we zelf op moeten lossen.
Maar als je leest wat Jezus zegt in Mattheüs 10 is dat geen kloppende gedachte. Daar staat
namelijk dat er geen haar van je hoofd zal vallen als God dat niet wil. God is een
betrokken vader en geen drukbezette koning. Onze kleine zorgen zijn niet onbelangrijk
voor God. Het is dus belangrijk dat wij onze zorgen bij God brengen. Hanneke haalt
Petrus 5:7 aan: “Werp al je zorgen op Hem”. Als wij zelf al onze zorgen blijven dragen en
er zelf een oplossing voor willen vinden, wordt dat te zwaar. Als je elke zorg vergelijkt met
een klein kiezelsteentje dat je in je rugzak stopt, wordt dat na verloop van tijd te zwaar om
te dragen. Het zelf proberen te dragen van al je zorgen is een vorm van geestelijke strijd.
Deze verleiding zie je al in het paradijs, als de slang Adam en Eva laat twijfelen of God
wel écht genoeg voor hen is. Zo is de duivel nog steeds aan het werk om ons te laten
twijfelen of God genoeg voor ons is. Voor onze kleine zorgen zullen we zelf een oplossing
moeten vinden, want God houdt zich daar vast niet mee bezig. Daarom is het belangrijk
om, volgens de schriftlezing uit Filippenzen, in alle omstandigheden God om hulp te
vragen. Dat is de enige manier om vrede te hebben in je hart en gedachten.
Wat vond ik ervan?
Ik vond het erg bijzonder om deze dienst bij te wonen. Dat kwam vooral door het
persoonlijke karakter. Je merkte dat de gemeenteleden erg betrokken zijn op elkaar. Dat
zorgde ervoor dat deze gemeente echt voelde als een familie. Ik moest even wennen aan
het meezingen met een YouTube-video omdat ik dat niet eerder had meegemaakt tijdens
een dienst/viering. Een ander punt dat echt indruk op me heeft gemaakt was de
gastvrijheid. Voor de dienst kwamen eigenlijk alle gemeenteleden zich even voorstellen.
En na de dienst kreeg ik de bos bloemen van die week mee naar huis. Dat zorgde ervoor
dat ik me erg gezien en welkom voelde. Wat ik verrijkend vond, was dat je ook kerk kunt
zijn met een kleine groep mensen. Sterker nog, ik denk dat juist de kleinschaligheid de
kracht is van deze gemeenschap. Die zorgt er namelijk voor dat iedereen elkaar
persoonlijk kent en echt met elkaar kan meeleven. Dat is niet haalbaar in een gemeente
met meer dan 200 leden zoals ik dat gewend ben. Daar ben je veel anoniemer, zeker als
je voor het eerst komt. Daardoor kun je gemakkelijk over het hoofd worden gezien, en dat
was in deze gemeenschap zeker niet het geval!
Gesprek met een gemeentelid
Na de viering had ik een heel mooi en open gesprek met Miranda. Haar geloof betekent
eigenlijk alles voor haar. Het draagt haar door haar leven en ze zou niet zonder kunnen.
Ze vertelde dat ze in de afgelopen tijd haar zoon was verloren. Hij is door zelfdoding om
het leven gekomen. Bijna direct na het overlijden van haar zoon ervaarde ze Gods trouw
op een bijzondere manier. Toen ze het bericht kreeg dat haar zoon overleden was, ging ze
samen met haar man naar de plek waar zijn lichaam gevonden was. Onderweg bad ze
naar God omdat ze niet wist hoe ze haar zoon zou kunnen loslaten in Gods handen. Toen
ze na het bezoeken van de plek waar haar zoon was, naar buiten stapte, stond er een
regenboog aan de hemel. Op dat moment lukte het haar om haar zoon los te laten en
aan God toe te vertrouwen. Deze gebeurtenis zorgde ervoor dat ze niet twijfelt aan Gods
trouw.
De kerk(dienst) is voor Miranda een rustpunt. Het vieren van de sabbat is voor haar als
het ware een ‘resetmoment’. Als ze dat niet zou hebben, zou ze 24/7 doorgaan met alles
wat het leven van haar vraagt en nooit een pauze nemen. Door het bijwonen van de
diensten kan ze weer een week vooruit. Behalve de diensten zijn ook de andere gemeenteleden erg belangrijk voor haar. Het is een veilige groep waar ruimte is om (kwetsbare) dingen te delen. Ze ziet deze mensen dan ook als haar familie.
Vooroordelen
Ik heb voorafgaand aan mijn bezoek de websites van de landelijke Adventkerk en van
Alphen DC bekeken, maar ben eigenlijk zonder vooroordelen naar deze viering gegaan
omdat ik dit kerkverband niet kende. Ik wist vooraf ook niet hoe de dienst vormgegeven
zou worden. Daarnaast had ik pas de dag vóór de sabbatsviering besloten dat ik die
viering graag bij wilde wonen. Ik was dus vooral erg nieuwsgierig.
Input nieuwsbrief
De volgende nieuwsbrief verschijnt waarschijnlijk in december. Maar eerder bij voldoende input. Het hangt allemaal van ons allemaal.
Wil je iets delen, stuur het naar typisch.irene@gmail.com.
Stuur het niet via app of op een ander manier. Dan raakt het verloren. Via mail komt het in de juiste box en blijft het paraat tot het een plek vindt in de nieuwsbrief.
Maak je iets moois mee. Raakt iets je diep. Plan je een leuke activiteit. Wil je een verslagje delen van een activiteit of samenkomst. Stuur maar door.
Wat betreft foto's wil ik alleen eigen foto's in verband met de publicatierechten. Als er anderen op staan, moeten zij toestemming geven voor het plaatsen in deze digitale nieuwsbrief.
Tot de volgende nieuwtjes.
