- Typisch Irene
- 3 dagen geleden
Bijgewerkt op: 3 dagen geleden
In deze nieuwsbrief
Ik hoor erbij
Mijn getuigenis
Winters luistertip
Gedicht
Nieuwjaarsconcert
Agenda
Input nieuwsbrief
Ik hoor erbij -
...waarin we één van ons iets meer & verrassend beter leren kennen
Haar naam is Ilse Agnes Susanna Portegijs -van ’t Riet. Ze is vernoemd naar haar oma van haar moeders kant. ,,Drie nichtjes dragen dezelfde naam, maar hun roepnamen zijn Ilse en Susan. Ik ben er trots op dat ik mijn oma’s naam en ring draag,” zegt Agnes.
Agnes heeft niet per se een favoriete kamer. Dat heeft vooral te maken met de activiteit die ze uitvoert. ,,Als ik thuiswerk of een preek voorbereid, zit ik graag boven in mijn eigen kamer. Die ligt op het zuiden; zie me werken in het zonnetje achter mijn laptop met het raam open. Hier kan ik me goed concentreren. Niemand leidt me af. Terwijl ik me wel verbonden voel met kinderen die buiten rondlopen of mensen die voorbij fietsen.” Bij het lezen of haken, tref je Agnes aan op de bank in de huiskamer. Maar niet schrikken. Ze draagt een lampje om haar nek. ,,Die schijnt licht bij als ik te weinig daglicht heb. Zo werk ik met plezier aan een deken. Bij het tekenen stal ik alles uit op de eettafel. Daar heb ik dan lekker de ruimte. En slapen doe ik in onze koele slaapkamer.”
Agnes kan zich geen leven voorstellen zonder verse soep. Het mag kippensoep, tomatensoep, linzensoep, champignonsoep of erwtensoep zijn. Al maakt ze die laatste niet vaak, want haar lief, Eric, houdt daar niet van. ,,Ik neem heel vaak soep of salade als lunch mee naar mijn werk.” Waar je Agnes ook wakker voor mag maken is zelfgemaakte, warme, zure appelmoes. En dan het liefst op een beschuitje. ,,Dat is smullen! Als het eenmaal afgekoeld is, wil ik het wel gezoet hebben. Maar dan is het niet meer op z’n lekkerst. En… zoals volgens mij iedere vrouw, ben ook ik gek op chocolade. Pure chocolade.”
Voor Agnes bestaat er geen excuus voor te laat komen. ,,Ik hou ervan op tijd aanwezig te zijn, zeker als er een afspraak staat. Eerlijk gezegd, ben ik allergisch voor mensen die altijd te laat komen.” In haar werk op de basisschool hoort Agnes vaak: ‘Mijn kinderen schoten niet op.’ ,,Dat vind ik grappig, want wie sturen de kinderen aan? De ouders toch? Misschien moeten zij iets vroeger op?”
Vraag je Agnes in welke serie ze zou willen leven, dan zegt ze: ,,In de New Faith Network serie Chosen, over het leven van Jezus. Ik bedacht dat het mooi moet zijn om zo dicht naast de fysieke Jezus te leven. Zijn wonderen te zien en zijn preken, gesprekken en verhalen te horen. De aandacht die hij voor zijn discipelen heeft, is zo persoonlijk. De keerzijde is dat zij ook zien hoe Hij mishandeld en bespot wordt en sterft. Dat moet enorm pijnlijk zijn geweest.”
Voor de rest vindt Agnes haar eigen leven een leuke serie. ,,Samen met Eric op reis, gezelschapsspellen doen met de kinderen en hun vriendinnen, plezier hebben met vrienden en gewaardeerd worden op mijn werk. Dat alles maakt mijn eigen serie onmisbaar leuk maken.”
Mijn getuigenis
,,Mijn moedertje, je kreeg op je 75ste de diagnose Vasculaire dementie. En kon uiteindelijk niet meer veilig thuis blijven wonen. Je verhuisde naar een verzorgingshuis. Je was boos op je dochters. Begreep niet waarom wij deze keus voor je maakten. Daar werd je dementie heviger van en je blokkeerde jouw voordeur. Je wilde niet douchen en was ‘in de wirwar’. Je woonde er uiteindelijk een jaar.
De casemanager vertelde dat er een kamer vrij kwam op een gesloten afdeling. Wij gingen er kijken. Je kon er binnen twee weken in. Je moest wéér verhuizen. We namen je mee met een smoes in samenwerking met je wijlen vriendin Tineke. Je was nog redelijk goed bij, vergeleken met je mede bewoners. Al kreeg je een dubbele diagnose: vasculaire dementie/Alzheimer.
Uiteindelijk ben je op 27 oktober 2025 gaan hemelen.
Wij, mijn gezin en aanhang, waren voor zes dagen op vakantie in Marrakesh. Al op de tweede dag ontvingen wij het bericht dat je een derde longontsteking kreeg binnen en half jaar. Er werd gekozen voor comfortbeleid met morfine, omdat je na de eerste twee longontstekingen met antibiotica kuren veel inleverde.
Het was spannend voor ons. Gaan we terug naar Nederland? Wachten we af? Ik bad ontelbare schietgebedjes dat je in ieder geval het weekend goed door zou komen.
Na veel heen-en-weer appen met familie en vrienden, zei mijn neef: ,,Als Jisca in de luchtballon zit (een verjaardagscadeau van mijn kinderen) en hoog bij de hemel is, kan zij onze lieve Heer vragen of Hij haar moeder komt halen.”
Dit verhaal vertelde ik mijn kinderen op maandagmorgen, onderweg naar de woestijn voor een ballonvaart. Op het hoogste punt, op bijna 1 km hoogte, met een prachtig uitzicht, bekroop mij even ‘het gevoel’.
De landing werd ingezet.
Na het uit de mand klimmen omarmde en bedankte ik mijn kinderen om hen te bedanken voor dit prachtige cadeau. Ondertussen ontving Sven het verlossende telefoontje: moeder was net overleden.
Hoe mooi. Een gebedsverhoring?
In ieder geval rust, verdriet en opluchting. Alle emoties schoten door mijn hoofd. Het is goed zo - na ruim twaalf jaar dementie.
De volgende ochtend, op de dag waarop we de terugreis hadden gepland, vlogen we terug naar Nederland. Ik voelde me intens rustig en voelde me gedragen door alle gebeden van familie, vrienden en mijn kerkfamilie.
Mijn moedertje, was mijn grote voorbeeld. Ze had een groot geloof, moest drie dochters begraven en bleef standvastig in haar geloof.
Selamat jalan, sampai jumpa ‘bu.
Jisca.
Winters luistertip
Het is een gure, koude, regenachtige zondag. Een uitgelezen dag voor een concert.
Ik vind het altijd leuk om een concert te bezoeken waar dochterlief in meespeelt. Het hoogtepunt van dit concert is de '6de symfonie' van Tsjaikovski. Tjonge dat hakt erin als je live alle musici aan het werk ziet; hun vingersnelheid over de snaren. Het is topsport. De dirigent die het stuk door en door kent; precies weet wanneer wie moet inzetten, stuurt met bevlogenheid het hele orkest aan.
Wat een ongelooflijke creativiteit spreidde deze componist ten toon, om zoiets op papier te zetten: een orkestraal werk van 45 minuten. Beeld je eens in: Tsjaikovski schreef deze symfonie in een tijdsbestek van zeven maanden voor een bezetting van fluiten (waaronder een piccolo), hobo’s, klarinetten, fagotten, hoorns, trompetten, trombones, tuba, pauken, bekkens, grote trom, tamtam, eerste en tweede violen, altviolen, cello’s en contrabassen. Hij schreef dit stuk dat uit vier delen bestaat, voor al deze verschillende muziekinstrumenten.
Bedenk daarbij dat de stukken niet voor alle muziekinstrumenten in dezelfde toonsoort geschreven wordt (om het voor de componist extra moeilijk te maken). Als deze instrumenten tegelijkertijd spelen wat Tsjaikovski uitschreef, dan zou het moeten klinken zoals Tsjaikovski het in zijn hoofd had. Ongelooflijk! Wat een talent had die man.
Pjotr Tsjaikovski is een Russische componist die leefde van 1840 tot 1893. Toen bestonden er geen AI, internet, opnameapparatuur of computerprogramma’s. Tsjaikovski schreef alles met de hand uit. Met een inkt-pen die vlekte en waarbij hij, als het onleesbaar was, weer opnieuw moest beginnen. Even iets verwijderen zoals op een computer was er niet bij.
Andere bekende werken van zijn hand zijn de balletten 'Het Zwanenmeer' en 'De Notenkraker'. Hij schreef de '6de symfonie' in 1893, op 53-jarige leeftijd en dirigeerde in datzelfde jaar dit emotioneel geladen stuk.
Normaal eindigt een symfonie majestueus, groots, bombastisch waarbij de dirigent en musici al hun energie en kracht geven. Tsjaikovski eindigt op die manier het derde deel. Waarbij je niet anders kunt, dan opspringen uit je stoel om een daverend applaus te geven. Maar dan volgt een heel rustig deel, waarbij de contrabassen de hartslag aangeven, die uiteindelijk wegsterven.
Dat maakt deze symfonie bijzonder.
Negen dagen later overleed Pjotr Tsjaikovski aan de gevolgen van cholera. Voelde hij bij het componeren van dit meesterwerk dat zijn einde naderde?
Beluister met deze achtergrondinformatie eens de '6de symfonie' van Tsjaikovski.
Bijvoorbeeld op een gure, koude, regenachtige zondag.
Mary
Gedicht
Mary komt dit gedicht wekelijks tegen op metrostation Coolhaven in Rotterdam.
,,Ik vind het een leuk gedicht.”
Nieuwjaarsconcert
Op zaterdagavond 31 januari vindt er een Nieuwjaarsconcert plaats in de ZDA-kerk gemeente Hilversum. Dit concert word je gratis aangeboden door MAZDA-NL.
MAZDA-NL staat voor Muziek Afdeling ZDA Nederland en is een nieuw departement binnen de Nederlandse Unie. MAZDA-NL zet zich in voor het bevorderen van live muziek binnen de diensten en de gemeentes.
Zij ziet een steeds groter tekort aan live-muzikanten. Het aantal organisten onder de 30 jaar oud, is binnen Adventkerk Nederland op 1 hand te tellen, nog geen 5 personen. In de volgende generatie zullen er geen organisten meer te vinden zijn. Tel daarbij een dalend aantal muzikanten bij op. Daarom gebruiken wij tegenwoordig YouTube en andere media om de samenzang tijdens diensten te begeleiden.
MAZDA-NL maakt een start met het Project Orkest. Aangezien iedereen een druk leven leidt, starten de muzikanten dit Project op waarin zij drie keer een dagdeel samen oefenen en waarbij de vierde ontmoeting een onderdeel vormt van een concert. In dit geval een NIEUWJAARS CONCERT.
Het Project Orkest zal spelen en de intro’s en begeleiding verzorgen van een koor onder leiding van dirigent en pianist Leo Davelaar. Ook zal er een a cappella groep en een Angklung orkest iets ten gehore brengen.
Laat je verrassen en kom op sabbat 31 januari naar de Adventkerk in Hilversum.
Inloop 18.30 uur, aanvang concert 19.00.
Adres: Boomberglaan 6 in Hilversum.
Agenda
Je vindt de Alphen DC agenda te allen tijde op onze site. Voor je gemak is dit de directe link https://www.alphen-dc.nl/agenda
Op de site vindt je de agenda onder een icoontje, rechts bovenaan de site op www.alphen-dc.nl. Met een klik op dat icoontje kom je in de agenda en kun je via de pijlen boven de agenda naar de vorige of volgende maand.
In deze agenda staan ook activiteiten van de Unie.
Bij deze lichten we een paar Alphen DC activiteiten uit:
- 17 januari – sportieve activiteit
- 14 maart - filmavond van 19.00 (inloop) tot einde van de film
- 13 juni - spellenavond
Als jij vanuit jouw rol binnen Alphen DC een bepaalde activiteit belangrijk vindt, mail dat dan naar typisch-irene@gmail.com. Dan lichten we die uit in de volgende nieuwsbrief. Tot die tijd raden we je aan de agenda op de site te raadplegen.
Input nieuwsbrief
De volgende nieuwsbrief verschijnt waarschijnlijk in april. Mocht er eerder veel te melden zijn, dan eerder.
Het hangt allemaal van jou af. Wil je iets delen, stuur het naar typisch.irene@gmail.com.
Stuur het niet via app of op een ander manier. Dan raakt het verloren.
Via mail komt het in de juiste box en blijft het paraat tot het een plek vindt in de nieuwsbrief.
Dus maak je iets moois mee. Raakt iets je diep. Plan je een leuke activiteit. Wil je een verslagje delen van een samenkomst. Stuur maar door.
Wat betreft foto's wil ik graag eigen foto's in verband met de publicatierechten. Ook als er anderen op staan is het netjes ze te vragen of zij in onze digitale nieuwsbrief mogen staan.
